Daar gaan we...
Door: Maaike
Blijf op de hoogte en volg Wouter, Maaike, Kas, Tess en Liss
07 Januari 2018 | Nederland, Wijhe
Duimpie!! Wat fijn dat zoveel mensen ons kwamen uitzwaaien! Dank allemaal!!
Iedereen mocht langs de douane, zelfs nadat Wouter zijn schoenen uit moest doen... Stoelen check, handbagage weggepropt check, controle of er echt genoeg films te zien waren check, lieve stewardessen (dank KLM) check, extra wachttijd check, yes taxiën check! Tess zag op tegen het vliegen, maar heeft uiteindelijk het meest genoten van de vliegreis. Grote glimlach bij het stijgen 'het is net als in de achtbaan' en landen ' kriebels in mijn buik'. Kas vond het landen minder geslaagd. Het daling ging snel en er kwam flinke druk op zijn oren. Een half pakje kauwgom hielp niet, gapen ook niet, afleiden lukte al helemaal niet. Eenmaal geland was het gevoel meteen weg 'mijn oren zitten nog wel dicht' (wel zo lekker rustig).
Op St Maarten, pffff warm!!! detail: winterschoen met voering.
Omdat het vliegveld op St Maarten nog niet volledig gebruikt kan worden, konden we niet meteen een aansluitende vlucht krijgen. Tussenstop dus en de volgende ochtend richting Statia!
De aankomsthal kan nog niet gebruikt worden, als alternatief stond er een soort partytent. Daar werden de koffers achter een lint neergezet. Best chaotisch, iedereen loopt naar voren om meteen zijn koffer te pakken. Na een paar keer heen en weer lopen hadden we gelukkig al onze 6 koffers!! Held Kas had ondertussen een karretje gevonden, zodat we meteen naar de uitgang konden lopen. Daar stond personeel klaar om iedereen aan een taxi te helpen. Heel vriendelijk en behulpzaam! Een oudere man bracht ons naar het hotel. Hij vertelde ondertussen over de orkaan en het effect ervan. Onderweg kon je de schade goed zien. Omgevallen reclameschermen, kapotte daken en boten die op de kant lagen. Er lag er zelfs een aan de andere kant van de weg, alsof hij met gemak uit het water was getild, over de weg heen en over de vangrail in de berm was gezet. Bizar dat het er allemaal nog lag. Ondanks al het opgehaalde geld, komt er maar weinig hulp echt op gang. Nog steeds zit een deel van het eiland zonder stroom.
Het hotel waar wij zaten, was er goed van afgekomen. Wat lichte schade, maar alles kon gebruikt worden. Na de koffers op de kamers gezet te hebben en eindelijk de korte broek aan te hebben gedaan... zijn we richting strand gegaan.
stap 1: vakantiegevoel!!
Iedereen mocht langs de douane, zelfs nadat Wouter zijn schoenen uit moest doen... Stoelen check, handbagage weggepropt check, controle of er echt genoeg films te zien waren check, lieve stewardessen (dank KLM) check, extra wachttijd check, yes taxiën check! Tess zag op tegen het vliegen, maar heeft uiteindelijk het meest genoten van de vliegreis. Grote glimlach bij het stijgen 'het is net als in de achtbaan' en landen ' kriebels in mijn buik'. Kas vond het landen minder geslaagd. Het daling ging snel en er kwam flinke druk op zijn oren. Een half pakje kauwgom hielp niet, gapen ook niet, afleiden lukte al helemaal niet. Eenmaal geland was het gevoel meteen weg 'mijn oren zitten nog wel dicht' (wel zo lekker rustig).
Op St Maarten, pffff warm!!! detail: winterschoen met voering.
Omdat het vliegveld op St Maarten nog niet volledig gebruikt kan worden, konden we niet meteen een aansluitende vlucht krijgen. Tussenstop dus en de volgende ochtend richting Statia!
De aankomsthal kan nog niet gebruikt worden, als alternatief stond er een soort partytent. Daar werden de koffers achter een lint neergezet. Best chaotisch, iedereen loopt naar voren om meteen zijn koffer te pakken. Na een paar keer heen en weer lopen hadden we gelukkig al onze 6 koffers!! Held Kas had ondertussen een karretje gevonden, zodat we meteen naar de uitgang konden lopen. Daar stond personeel klaar om iedereen aan een taxi te helpen. Heel vriendelijk en behulpzaam! Een oudere man bracht ons naar het hotel. Hij vertelde ondertussen over de orkaan en het effect ervan. Onderweg kon je de schade goed zien. Omgevallen reclameschermen, kapotte daken en boten die op de kant lagen. Er lag er zelfs een aan de andere kant van de weg, alsof hij met gemak uit het water was getild, over de weg heen en over de vangrail in de berm was gezet. Bizar dat het er allemaal nog lag. Ondanks al het opgehaalde geld, komt er maar weinig hulp echt op gang. Nog steeds zit een deel van het eiland zonder stroom.
Het hotel waar wij zaten, was er goed van afgekomen. Wat lichte schade, maar alles kon gebruikt worden. Na de koffers op de kamers gezet te hebben en eindelijk de korte broek aan te hebben gedaan... zijn we richting strand gegaan.
stap 1: vakantiegevoel!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
